Անցնել բովանդակությանը

Պատկանյանի բանաստեղծություններ մահվան մասին

Պատկանյանի բանաստեղծությունը կոչ է և գանգատ միաժամանակ՝ ուղղված ոչ թե երկնքին, այլ հենց հային։ Նրա լավագույն էջերում հայրենիքը խոսում է որպես կենդանի դեմք՝ Արաքսը արցունք է թափում, մշեցին հեկեկում է, տաճկահայի հառաչանքը… «մահ» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 15 բանաստեղծություն։

Մահվան, կորստի ու հավերժության մասին խոհեր։

Դրանց թվում՝ 3 պոեմ։ Գործերն ընդգրկում են 1850–1888 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ տխուր, հայրենիք, հայոց պատմություն, խոհ, պանդխտություն և ձոն։

Ցուցադրվում է 1–12 15-ից

Ռափայել Պատկանյան Ռափայել Պատկանյան 1888

Տապանագիր Հ. Ս. Ա.

Մանուկ հասակեդ ազգըդ սիրեցիր,
Զորութենեդ վեր նորան օգնեցիր,
Բազմարդյուն կյանքըդ քու չէր միշտ զըվարթ,
Գըլուխդ զարդարում չէին դափնի, վարդ,
մահձոն
Ռափայել Պատկանյան Տապանագիր Հ. Ս. Ա. Ռափայել Պատկանյան · 1888 մահձոն