Հովսեփ Իզմիրյանցի տապանագիրը
1884
Անբասիր վարքիդ անմահ հիշատակ
Քու խոսքն է, որ էր կյանքիդ նըպատակ,—
«Կուգա օր՝ երկաթ, քար կանհետանան,
Միայն բարի գործք հավիտյան կըմնան»։
Ստեղծագործության մասին
Ռափայել Պատկանյանի «Հովսեփ Իզմիրյանցի տապանագիրը» բանաստեղծությունը (1884) մահվան և խրատի մասին։
Քառատող տապանագիր, որի հիշատակը հանգուցյալի սեփական խոսքն է՝ կգա օր, երկաթն ու քարը կանհետանան, միայն բարի գործերը հավիտյան կմնան։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 4 տող։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1884 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 4
Ձեզ կարող է դուր գալ
Աշոտ Գրաշի «Ես այսօր մեռա հին անտառում…»
…Ես այսօր մեռա հին անտառում,
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
մահբնություն +1
Ավետիք Իսահակյան 1897 «Ա՜խ, իմ սիրտըս, վա՜խ, իմ սիրտըս…»
Ա՜խ, իմ սիրտըս, վա՜խ, իմ սիրտըս
Օրուց-մանկուց հալավ-մաշավ…
Աշխարհ մտա, վարդ սիրեցի,
Անսեր վարդը սիրտըս ծակեց.
Օրուց-մանկուց հալավ-մաշավ…
Աշխարհ մտա, վարդ սիրեցի,
Անսեր վարդը սիրտըս ծակեց.
սերծաղիկ +4
Ավետիք Իսահակյան 1904 «Ա՜խ, իմ սիրուս վառ գարունը թոշնեցավ…»
Ա՜խ, իմ սիրուս վառ գարունը թոշնեցավ,
Զառ վարդերս կոկոններում մընացին.
Դալար սրտիս սուրբ արցունքը քարացավ
Ու ծանրացավ սրտիս վրա դառնագին։
Զառ վարդերս կոկոններում մընացին.
Դալար սրտիս սուրբ արցունքը քարացավ
Ու ծանրացավ սրտիս վրա դառնագին։
սերգարուն +5
Ավետիք Իսահակյան 1897 ««Ա՜խ, կանանչներ, դուք արևերես ելաք…»
«Ա՜խ, կանանչներ, դուք արևերես ելաք,
Յարաբ բալես ե՞րբ կելնի բանտեն…»
Կըռունկները շարա՜ն — շարա՜ն
«Կը՜ռռ, կը՜ռռ» կանչին ու եկան.
Յարաբ բալես ե՞րբ կելնի բանտեն…»
Կըռունկները շարա՜ն — շարա՜ն
«Կը՜ռռ, կը՜ռռ» կանչին ու եկան.
մահգարուն +1