«Հոգսերս…»
«Սեզամ, բացվիր» ժողովածու
Հոգսերս… նրանք
Պնդաճակատ են
Ու երես առած,
Խոսք ու խրատիս
Գլուխ չեն դնում,
Արթնանում են միշտ
Ինձանից առաջ,
Ու միշտ ինձանից
Հետո են քնում։
Մնում է միայն
Մի մխիթարանք.
Այն, որ չեմ կարող
Ինչ անեն-չանեն,
Չհավատալ, թե
Աճյունս նրանք
Ինչպիսի շուքով
Շիրիմ կտանեն։
Թեմաներ
