Ղազարոս Աղայան - Հիշողություն

1887

Ծիծեռնակը բույն էր շինում, Ե՛վ շինում էր, և՛ երգում, Ամեն մի շյուղ կպցնելիս՝ Առաջվան բույնն էր հիշում։ Մեկ անգամ էր նա բույն շինել Եվ շատ անգամ կարկատել, Բայց այս անգամ վերադարձին Բույնն ավերակ էր գտել։ Այժմ նորից բույն էր շինում, Ե՛վ շինում էր, և՛ երգում, Ամեն մի շյուղ կպցնելիս՝ Առաջվան բույնն էր հիշում։ Նա հիշում էր անցած տարին Իր սնուցած ձագերին, Որոնց ճանպին հափշտակեց Արյունարբու թշնամին։ Բայց նա կրկին բույն էր շինում, Ե՛վ շինում էր, և՛ երգում, Ամեն մի շյուղ կպցնելիս՝ Առաջվան բույնն էր հիշում։
Թեմաներ
Թռչունների մասին Աղայանը թռչունների մասին Հայրենիքի մասին Աղայանը հայրենիքի մասին Կարոտի մասին Աղայանը կարոտի մասին Տխուր Ղազարոս Աղայանի տխուր բանաստեղծությունները

Ստեղծագործության մասին

Ղազարոս Աղայանի «Հիշողություն» բանաստեղծությունը (1887) թռչունների և հայրենիքի մասին։

Ծիծեռնակը նորից բույն է շինում և շինելիս երգում է, բայց ամեն շյուղ կպցնելիս հիշում է առաջվա բույնը՝ ավերակ գտածը, և ձագերին, որոնց թշնամին հափշտակեց։ Կրկներգը կրկնվում է, ինչպես բույն շինելը, և բանաստեղծությունը վերքի ու շարունակելու մասին է՝ ասված թռչունի պատմությամբ։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 20 տող՝ 4-4-4-8 տողանոց տներով։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1887 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 20

Ձեզ կարող է դուր գալ

Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Բարի արագիլ

Ես ոչ անտուն եմ, ոչ էլ տարագիր,
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
հայրենիքգարուն +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Գարուն Երևան

Գարո՛ւն Երևան, սիրո՛ւն Երևան,
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Երևանհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Հայաստան աշխարհ

Հայաստան աշխարհ, դու մեր կարոտն ես, նոր կյանքով անմար,
Քո ճամփան հնում արնոտ ու քարոտ էր, դու ծաղկիր հիմա։
Ուր լինենք, հավետ մեր լույս փարոսը տունն է հայրենի,
Մաշտոցի հզոր լեզուն վառ հույսն է ամեն մի հայի։
Հայաստանհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Իմ դարի օրհներգը

Բարի լույս բոլոր ժողովուրդներին
Եվ բարի գիշեր,
Բարի լույս նրանց բյուր որդիներին
Եվ բարի գիշեր։
խաղաղությունմարդ +1