Ավետիք Իսահակյան Շոպենի թաղման քայլերգը

Մի շքեղ, սիրուն երիտասարդի Թաղման թափորն էր։ Սգանվագը հնչում էր տխուր. Գնում էինք լուռ, Դանդաղ, մտազբաղ՝ Եվ նվագի մեջ լսվում էր, կարծես, Հուսաբեկ ձայնը թշվառ տղայի.— «Լացե՛ք իմ վրա, Լացե՛ք ձեր վրա. Ողբանք միասին Մարդկության վրա, Որ կա, և չկա…»։