Շոպենի թաղման քայլերգը
1956
Մի շքեղ, սիրուն երիտասարդի
Թաղման թափորն էր։
Սգանվագը հնչում էր տխուր.
Գնում էինք լուռ,
Դանդաղ, մտազբաղ՝
Եվ նվագի մեջ լսվում էր, կարծես,
Հուսաբեկ ձայնը թշվառ տղայի.—
«Լացե՛ք իմ վրա,
Լացե՛ք ձեր վրա.
Ողբանք միասին
Մարդկության վրա,
Որ կա, և չկա…»։
1956, Երևան
Թեմաներ
