Ավետիք Իսահակյան «Շատ մի՛ տխրիր, շատ մի՛ խնդար, սիրելիս…»

Շատ մի՛ տխրիր, շատ մի՛ խնդար, սիրելիս, — Այս աշխարհում և ոչ մի բան հիմք չունի. Վաղանցուկ են, կան ու չկան, սիրելիս, Բոլոր իրերն ու աստղերը անհունի։ Լայնսիրտ եղիր, ողջը երազ համարե, — Այս աշխարհում և ոչ մի բան միտք չունի. Լացը՝ ժպիտ ու սերը՝ ցավ համարե, Թե որ ապրես, կյանքըդ ինչո՞ւ համար է։ Ախ, մի՛ տխրիր, վիշտը կանցնի, — այդ ոչինչ, — Այս աշխարհում և ոչ մի բան գին չունի. Շատ մի՛ հրճվիր, սերն էլ կանցնի, բայց ոչինչ, Կյանքն էլ կանցնի, — այդ որ ոչինչ ու ոչինչ։