Ավետիք Իսահակյան «Սավառնում ես ցնծությամբ վառ՝…»

Սավառնում ես ցնծությամբ վառ՝ Քո սիրո հետ պուրակի մեջ։ Հավերժական զգում ես քեզ Եվ քո հուրը հավերժ անշեջ։ Սգավորներ՝ ծանր ու դանդաղ՝ Տանում են լուռ մի սև դագաղ։ Մի օր էլ քեզ պիտի տանեն Այսպես լըռիկ ու տրտմասուգ, Եվ քեզ նման այս պուրակում Պիտ հուրհրա մի անմահ զույգ…