Ավետիք Իսահակյան «Պա՜ղ-պա՜ղ փըչեց աշնան քամին…»

Պա՜ղ-պա՜ղ փըչեց աշնան քամին, Ուռիները դող առան. Տերևները՝ չոր ու դեղին Տխո՛ւր, տխո՛ւր վար ընկան։ Մենակ ագռավն ծառի ճյուղին Լուռ ծըվարեց սև հագած. Ա՜խ, մեկ էլ ես ձեռըս ծոցիս՝ Աչքըս ձեր դռան մնաց։