«Մութ անտառով լուռ ման կուգամ…»
1897
Մութ անտառով լուռ ման կուգամ,
Բուն ու ագռավ ինձ կըսեն.
— «Ա՜խ, խեղճ տըղա, ի՞նչ տըխուր ես.
Դուն հիվանդ ես…» ինձ կըսեն։
Մութ անտառով լուռ ման կուգամ,
Ցող կըշաղե ծառերեն.
— «Ա՜յ խեղճ տըղա, վերքըդ խորն է
Վըրադ կուլանք…» ինձ կըսեն;
Քամին փըչեց, ու ծառերեն
Տերևները վար ընկան.
— «Ա՜յ խեղճ տըղա, տերևներն են
Քու մահիճն ու գերեզման…»։
1897, Ալեքսանդրապոլ
Թեմաներ
