Ավետիք Իսահակյան - «Միշտ զգում եմ ես, որ մի հեռավո՛ր…»

1905

Միշտ զգում եմ ես, որ մի հեռավո՛ր, Օտա՛ր աշխարհում ինձ պես վշտահար Մի սիրտ է այրվում՝ անհայտ մենավո՜ր Եվ երազում է, թախծում ինձ համար։ Եվ թվում է ինձ, որ սուրբ համբույրով Ես փայփայում եմ ձեռները նրա. Եվ գուրգուրում եմ, գըգվում կարոտով՝ Քնքուշ գըլուխը իմ կըրծքի վրա…

1905, Ալեքսանդրապոլ

Թեմաներ
Կարոտի մասին Իսահակյանը կարոտի մասին Երազի մասին Իսահակյանը երազի մասին Կարճ բանաստեղծություններ

Ստեղծագործության մասին

Ավետիք Իսահակյանի «Միշտ զգում եմ ես, որ մի հեռավո՛ր…» բանաստեղծությունը (1905) կարոտի և երազի մասին։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող՝ բաժանված 2 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1905 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 8

Ձեզ կարող է դուր գալ

Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1902

Ցայգերգ

Իղձերս ամեն, խոստումներս ալ ճըշմարիտ՝
Հույսով մը լի, ոտքիդ առջև դըրի ես.
Չը զըլացա քիչ ո՛չ հառաջ, ո՛չ ժպիտ.
Բայց, ա՜հ, երբեք չը ճանչցավ զիս սիրտըդ վես։
սերմերժում +1
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Հաշիշ

Սիրտը լեցուն է բանտին խավարով.
Ա՛լ դաշտ ու երկինք չը կան իր համար.
Պիտ՚ գըներ աչքի հազար գոհարով՝
Աստըղ մ՚ան նույն իսկ՝ ասուպ ալ ըլլար։
երազթմրություն +1
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Հայրենի լեռներ

Լեռնե՜ր, լեռնե՜ր հայրենի, անմահական դըշխոներ՝
Որոնց արփին կը դնէ թագ եւ մըշուշն ալ պատմուճան.
Լեռներ, սառէ ծոցերով, գըլուխներով ձիւնահեր՝
Զոր կօծանէ լուսնկան։
հայոց լեռներԱրևմտյան Հայաստան +1
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան

Հին սեր

Մամ ու ծերուկ, երկու թարշամ հոգիներ,
Եկան նըստիլ շուքին ներքև ծիրանվույն՝
Որուն քընքույշ Ծաղիկներն էին զարդարեր
Օր մը գըլուխը հանվույն։
սերհուշ +1