Ավետիք Իսահակյան «Հովը բարակ կըշնկշընկա…»

Հովը բարակ կըշնկշընկա՜, Վարդը անուշ կըբուրե, — Տար վարդի մոտ, սերըդ քնքուշ, Գիրկըդ առ ու համբուրե։ Ու մի օր էլ հովը կուգա, Քեզ կըփնտրե, չի գտնի. — Խելքդ ժողվե, քու օրն արա, Ինչ որ լինօ — թող լինի։