«Դուռըս ափ առած՝ կըծեծե քամին…»
1911
Դուռըս ափ առած՝ կըծեծե քամին
Ու շեմքիս վրա տխուր կհառաչե,
Բայց ես մենակ չեմ. մի ձայն մտերիմ
Ինձ անո՜ւշ, անո՜ւշ, անո՜ւշ կըկանչե։ —
Այդ՝ ձեր մրմունջն է, հայրենի ջրե՜ր,
Այդ՝ թոթովանքդ է, իմ սիրուն մանկի՛կ.
Իմ վառ, զմրուխտյա հայրենի ջրե՜ր,
Իմ պայծառ, սիրուն, իմ անգին մանկի՛կ…
1911, Կ.Պոլիս
Թեմաներ
