Անցնել բովանդակությանը

Վահագն

1916

Փրկությանդ արև՝ Վահագնին տեսար…

Հ. Հովհաննիսյան
Հրդեհի աստված, հրդեհ ու կրակ, Օ, Վահագն արի։ — Տեսնում եմ ահա, Որ ծիծաղում ու քրքջում են նրանք Արնաքամ ընկած դիակիդ վրա։ Թե մի՞ֆ էիր դու… Եկան երգեցին Մի հին իրիկուն գուսանները ծեր, Որ հզո՜ր ես դու, հրոտ, հրածի՜ն, Որ դո՜ւ կբերես փրկությունը մեր։ Եվ հավատացինք, հարբած ու գինով, Որ դու կաս՝ հզոր, մարմնացում Ուժի՛ — Իսկ նրանք եկան՝ արյունով, հրով Մեր երկիրը հին դարձրին փոշի… Եվ երբ քարշ տվին դիակդ արնաքամ, Որ նետեն քաղցած ոհմակներին կեր — Մեր կյանքի հիմներն անդունդը ընկան Եվ արնոտ միգում1 ճարճատում են դեռ…

1916

Ծանոթագրություններ

  1. 1 միգում — մեգ բառի ներգոյական հոլովը. նշանակում է՝ մշուշում, մառախուղում

Ստեղծագործության մասին

Ժանր Պոեմ
Գրության թվական 1916 թ.
Ժողովածու
Տողերի թիվ 16