Քո ժամանակը ուներ խոհ ամենի՛ց
(ԽԶ)
«Գիրք իմացության» ժողովածու · «Դիստիքոսներ» · 1934
Քո ժամանակը ուներ խոհ — ամենի՛ց ավելի,—
Բավ էր կապվել նրա հետ, որ դառնայիր իմաստուն։—
Ստեղծագործության մասին
Եղիշե Չարենցի «Քո ժամանակը ուներ խոհ ամենի՛ց» երկտող բանաստեղծությունը (1934, «Գիրք իմացության» ժողովածուից) իմաստության մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 2 տող։
Ժանր Երկտող
Գրության թվական 1934 թ.
Ժողովածու Գիրք իմացության
Տողերի թիվ 2
Ձեզ կարող է դուր գալ
Ավետիք Իսահակյան 1917 «Ամեն անգամ, երբ նայում եմ…»
Ամեն անգամ, երբ նայում եմ
երեխայիս խաղերին,
Թե ինչ սիրով փարվել է նա
քարին, ջրին ու հողին, —
երեխայիս խաղերին,
Թե ինչ սիրով փարվել է նա
քարին, ջրին ու հողին, —
մանկականիմաստություն +3
Ավետիք Իսահակյան 1954 Ավիկին
Կյանքիդ ուղին լինի պայծառ,
Ամեն քայլդ՝ ազնիվ, արդար։
Լինես խոհուն, լինես գիտուն,
Եվ ունենաս սիրտ զգայուն։
Ամեն քայլդ՝ ազնիվ, արդար։
Լինես խոհուն, լինես գիտուն,
Եվ ունենաս սիրտ զգայուն։
իմաստությունկյանք +3
Համո Սահյան Անտառում
Անտառում ամպի ծվեններ կային,
Կապույտ մշուշներ կային անտառում.
Օրոր էր ասում աշունն անտառին.
Բայց դեռ անտառի քունը չէր տանում։
Կապույտ մշուշներ կային անտառում.
Օրոր էր ասում աշունն անտառին.
Բայց դեռ անտառի քունը չէր տանում։
մայրաշուն +2
Համո Սահյան Բացվող օրվա հետ
Բացվող օրվա հետ վեր թռան հանկարծ
Լույսի խտուտից զարթնած սարերը,—
Իրար շալակած սարը բարձրացան
Իրար պաղ ու շոգ շնչառությունից
Լույսի խտուտից զարթնած սարերը,—
Իրար շալակած սարը բարձրացան
Իրար պաղ ու շոգ շնչառությունից
գիշերիմաստություն +2