Ո՜վ երգասան այսօրվա, առընչի՛ր հնին
(ԽԱ)
«Գիրք իմացության» ժողովածու · «Դիստիքոսներ» · 1934
Ո՜վ երգասան այսօրվա, առընչի՛ր հնին, թե կարող ես
Պանթեոնը ողջ, բայց այնպես, որ — չմթնի քո ոգին։—
Ստեղծագործության մասին
Եղիշե Չարենցի «Ո՜վ երգասան այսօրվա, առընչի՛ր հնին» երկտող բանաստեղծությունը (1934, «Գիրք իմացության» ժողովածուից) պոեզիաի և ոգիի մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 2 տող։
Ժանր Երկտող
Գրության թվական 1934 թ.
Ժողովածու Գիրք իմացության
Տողերի թիվ 2
Ձեզ կարող է դուր գալ
Ավետիք Իսահակյան 1913 «Հայրենի աղբյո՛ւր…»
Հայրենի աղբյո՛ւր,
Երգերս վըճիտ
Հյուսել կուգայի
Բյուրեղ կարկաչիդ։
Երգերս վըճիտ
Հյուսել կուգայի
Բյուրեղ կարկաչիդ։
հայրենիքպոեզիա +2
Հովհաննես Շիրազ Արծիվը
Արծիվ լեռների, արծիվ սիգապանծ,
Հասարակ մի հավ քեզնից վեր սուրաց…
— Կյանք է, և ահա այդ էլ պատահեց,—
Երգերիս արծիվն ինձ պատասխանեց։
Հասարակ մի հավ քեզնից վեր սուրաց…
— Կյանք է, և ահա այդ էլ պատահեց,—
Երգերիս արծիվն ինձ պատասխանեց։
արծիվպոեզիա
Հովհաննես Շիրազ Շիրազի երգը
Գարուն ու թովք է,
Սիրո մեծ գովք է
Շիրազի երգը։
Ցրտի մեջ հուր է,
Սիրո մեծ գովք է
Շիրազի երգը։
Ցրտի մեջ հուր է,
պոեզիահայրենիք
Հովհաննես Թումանյան · 1922 Աղբյուրները հընչում են ու անց կենում
Աղբյուրները հընչում են ու անց կենում,
Ծարավները տենչում են ու անց կենում,
Ու երջանիկ ակունքներին երազուն՝
Պոետները կանչում են ու անց կենում։
Ծարավները տենչում են ու անց կենում,
Ու երջանիկ ակունքներին երազուն՝
Պոետները կանչում են ու անց կենում։
երազբնություն +1