Արծիվը
Արծիվ լեռների, արծիվ սիգապանծ,
Հասարակ մի հավ քեզնից վեր սուրաց…
— Կյանք է, և ահա այդ էլ պատահեց,—
Երգերիս արծիվն ինձ պատասխանեց։
Էլի վեր սուրաց.
Ու էլի մնաց
Արծիվ լեռների, արծիվ սիգապանծ։
Ստեղծագործության մասին
Հովհաննես Շիրազի «Արծիվը» բանաստեղծությունը արծիվի և պոեզիաի մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 7 տող։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական —
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 7
Ձեզ կարող է դուր գալ
Ավետիք Իսահակյան 1913 «Հայրենի աղբյո՛ւր…»
Հայրենի աղբյո՛ւր,
Երգերս վըճիտ
Հյուսել կուգայի
Բյուրեղ կարկաչիդ։
Երգերս վըճիտ
Հյուսել կուգայի
Բյուրեղ կարկաչիդ։
հայրենիքպոեզիա +2
Հովհաննես Շիրազ Արարատ
Երբ օրոցքում աչքս բացի՝ Մասիս սարերն հեռվում տեսա,
Գերված տեսա ու ես լացի, հայոց ցավերն հեռվում տեսա,
Ա՛խ, ես մանկուց երազեցի սուրալ ազատ Մասիսն ի վեր,
Հովտում այրվել սիրտս բացի, բայց հով սարերն հեռվում տեսա։
Գերված տեսա ու ես լացի, հայոց ցավերն հեռվում տեսա,
Ա՛խ, ես մանկուց երազեցի սուրալ ազատ Մասիսն ի վեր,
Հովտում այրվել սիրտս բացի, բայց հով սարերն հեռվում տեսա։
Արարատհայրենիք +1
Հովհաննես Շիրազ Արարատին
Իմ Արարատ սուրբ սարը վես
Մեր նախահայր Հայկն է կարծես,
Որ թիկնել է ամպ ու շանթին,
Ու ծխում է հանց նահապետ՝
Մեր նախահայր Հայկն է կարծես,
Որ թիկնել է ամպ ու շանթին,
Ու ծխում է հանց նահապետ՝
Արարատհայրենիք
Հովհաննես Շիրազ «Այդ ի՞նչ ցող է ձեր աչքերին»
— Այդ ի՞նչ ցող է ձեր աչքերին,—
Հարցրի դաշտի ծաղիկներին,
Ու ծաղիկներն հեկեկացին՝
— Քո սիրածն քեզ մոռացել,
Հարցրի դաշտի ծաղիկներին,
Ու ծաղիկներն հեկեկացին՝
— Քո սիրածն քեզ մոռացել,
սերվիշտ