Խոսքդ եղավ զառ ու զառբաբ
(Զ)
«Գիրք իմացության» ժողովածու · «Բեյթեր» · 1934
Խոսքդ եղավ զառ ու զառբաբ, Սայաթ-Նովա,—
Բայց չունեցա՜ր յար ու շարբաթ, Սայաթ-Նովա։—
Ստեղծագործության մասին
Եղիշե Չարենցի «Խոսքդ եղավ զառ ու զառբաբ» երկտող բանաստեղծությունը (1934, «Գիրք իմացության» ժողովածուից) պոեզիաի և Սայաթ-Նովաի մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 2 տող։
Ժանր Երկտող
Գրության թվական 1934 թ.
Ժողովածու Գիրք իմացության
Տողերի թիվ 2
Ձեզ կարող է դուր գալ
Ավետիք Իսահակյան 1913 «Հայրենի աղբյո՛ւր…»
Հայրենի աղբյո՛ւր,
Երգերս վըճիտ
Հյուսել կուգայի
Բյուրեղ կարկաչիդ։
Երգերս վըճիտ
Հյուսել կուգայի
Բյուրեղ կարկաչիդ։
հայրենիքպոեզիա +2
Համո Սահյան Դու ոչ Սայաթ-Նովա
Դու ոչ Սայաթ-Նովա,
Ոչ էլ Քուչակ էիր,
Ոչ էլ հռչակ փնտրող
Հետին գրչակ էիր։
Ոչ էլ Քուչակ էիր,
Ոչ էլ հռչակ փնտրող
Հետին գրչակ էիր։
Սայաթ-Նովաբնություն
Հովհաննես Շիրազ Արծիվը
Արծիվ լեռների, արծիվ սիգապանծ,
Հասարակ մի հավ քեզնից վեր սուրաց…
— Կյանք է, և ահա այդ էլ պատահեց,—
Երգերիս արծիվն ինձ պատասխանեց։
Հասարակ մի հավ քեզնից վեր սուրաց…
— Կյանք է, և ահա այդ էլ պատահեց,—
Երգերիս արծիվն ինձ պատասխանեց։
արծիվպոեզիա
Հովհաննես Շիրազ Շիրազի երգը
Գարուն ու թովք է,
Սիրո մեծ գովք է
Շիրազի երգը։
Ցրտի մեջ հուր է,
Սիրո մեծ գովք է
Շիրազի երգը։
Ցրտի մեջ հուր է,
պոեզիահայրենիք