Եղիշե Չարենց Գիշերը ամբողջ հիվանդ, խելագար

Գիշերը ամբողջ հիվանդ, խելագար, Ես երազեցի արևի մասին։ Շուրջս ո՛չ մի ձայն ու շշուկ չկար — Գունատ էր շուրջս՝ գիշեր ու լուսին։ Ես երազեցի արևի ոսկին, Տենչացի նրա հրաշքը խնդուն՝ Ուզեցի սիրել շշուկն իմաստուն՝ Արևանման, արնավառ խոսքի, — Բայց շուրջս այնպես գունատ էր, տկար — Խոսքեր չկային, ու արև չկար․․․