Այս գետը նայիր՝ նա հոսում է
«Ռուբայաթ» ժողովածու · 1926
Այս գետը,— նայի՛ր,— նա հոսում է,
Քեզ թվում է թեկուզ անփոփոխ։
Իսկ քո փառքը, հիմար, երազում է—
Հավերժական կոթող։
Ստեղծագործության մասին
Եղիշե Չարենցի «Այս գետը նայիր՝ նա հոսում է» քառյակ բանաստեղծությունը (1926, «Ռուբայաթ» ժողովածուից) ժամանակի և փիլիսոփայության մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 4 տող։
Ժանր Քառյակ
Գրության թվական 1926 թ.
Ժողովածու Ռուբայաթ
Տողերի թիվ 4
Ձեզ կարող է դուր գալ
Ավետիք Իսահակյան 1935 «Ա՜խ, երանի չըծնվեի…»
Ա՜խ, երանի չըծնվեի,
Չըլսեի
Հովիվների երգերը ջինջ
Եվ մայրական խոսքերը սուրբ։
Չըլսեի
Հովիվների երգերը ջինջ
Եվ մայրական խոսքերը սուրբ։
կյանքմահ +2
Ավետիք Իսահակյան 1940 «Ամառվա կապույտ, անդորր գիշերին…»
Ամառվա կապույտ, անդորր գիշերին,
Ժայռի կատարին նստել եմ մենակ՝
Հայացքըս հառած նիրհ մտած ծովին։
Լո՜ւռ է ամեն ինչ և ամենուրեք.
Ժայռի կատարին նստել եմ մենակ՝
Հայացքըս հառած նիրհ մտած ծովին։
Լո՜ւռ է ամեն ինչ և ամենուրեք.
բնությունգիշեր +2
Ավետիք Իսահակյան 1917 «Ամեն անգամ, երբ նայում եմ…»
Ամեն անգամ, երբ նայում եմ
երեխայիս խաղերին,
Թե ինչ սիրով փարվել է նա
քարին, ջրին ու հողին, —
երեխայիս խաղերին,
Թե ինչ սիրով փարվել է նա
քարին, ջրին ու հողին, —
մանկականիմաստություն +3
Ավետիք Իսահակյան · 1947 «Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր…»
Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր,
Աստղ էլ որ լինիս՝ պիտ, հանգչիս մի օր։
Ոչինչ է մարդը՝ փոշի փոշու մեջ,
Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ։
Աստղ էլ որ լինիս՝ պիտ, հանգչիս մի օր։
Ոչինչ է մարդը՝ փոշի փոշու մեջ,
Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ։
փիլիսոփայությունվիշտ +2