Թուրք պատմաբանին կարդալուց հետո
Ո՞վ է տեսել, որ քարտեզը
Կոկորդ սեղմող մի ձեռք լինի,
Կապույտ-կանաչ-դեղին գույնը
Աչքիդ՝ կարմիր մի վերք լինի.
Ճշմարիտը ստիպումով
Հազար հանդերձ առնի վրան,
Սուտը՝ այսքան երեսպատռած,
Այսքան լկտի ու մերկ լինի։
Ստեղծագործության մասին
Սիլվա Կապուտիկյանի «Թուրք պատմաբանին կարդալուց հետո» բանաստեղծությունը հայոց պատմության և հայրենիքի մասին։
Կարճ, զայրագին արձագանք հայոց պատմությունը խեղաթյուրող շարադրանքի։ Ամբողջը մեկ շղթայված հարցում է՝ ո՞վ է տեսել, որ քարտեզը կոկորդ սեղմող ձեռք լինի, գույները՝ կարմիր վերք, ճշմարտությունը ստիպված հազար հանդերձ հագնի, իսկ սուտը կանգնի այսքան մերկ ու լկտի։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական —
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 8
Ձեզ կարող է դուր գալ
Աշոտ Գրաշի Բարի արագիլ
Ես ոչ անտուն եմ, ոչ էլ տարագիր,
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
հայրենիքգարուն +2
Աշոտ Գրաշի Գարուն Երևան
Գարո՛ւն Երևան, սիրո՛ւն Երևան,
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Երևանհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Իմ դարի օրհներգը
Բարի լույս բոլոր ժողովուրդներին
Եվ բարի գիշեր,
Բարի լույս նրանց բյուր որդիներին
Եվ բարի գիշեր։
Եվ բարի գիշեր,
Բարի լույս նրանց բյուր որդիներին
Եվ բարի գիշեր։
խաղաղությունմարդ +1
Աշոտ Գրաշի Հայաստան աշխարհ
Հայաստան աշխարհ, դու մեր կարոտն ես, նոր կյանքով անմար,
Քո ճամփան հնում արնոտ ու քարոտ էր, դու ծաղկիր հիմա։
Ուր լինենք, հավետ մեր լույս փարոսը տունն է հայրենի,
Մաշտոցի հզոր լեզուն վառ հույսն է ամեն մի հայի։
Քո ճամփան հնում արնոտ ու քարոտ էր, դու ծաղկիր հիմա։
Ուր լինենք, հավետ մեր լույս փարոսը տունն է հայրենի,
Մաշտոցի հզոր լեզուն վառ հույսն է ամեն մի հայի։
Հայաստանհայրենիք +2