Անցնել բովանդակությանը

Սիրեցի քեզ

1869

Շաղի, շողի ժամք էին. Վարդից հրդեհ կար յ՚երկին՝ Փոխան1 ամպոց հուր հյուսքի. Տեղա՜ր մարգրիտ և ոսկի։ Թավուտքի մը խոր ծաղկոտ Ընկողմանած նըվաղկոտ՝ Կը հևայիր դու տժգույն, Ամրան սյուքի մը հանգույն։ Աչերդ սիրո Ատրուշա՜ն… Եվ մատներովդ զերթ շուշան՝ Կը փետտեիր ծաղիկ մի, Հառած շողից աչքդ երկնի։ Հիանայի թե ի՜նչպես Փետտել թերթեր վարդին վես՝ Եվ թափթըփել քու գիրգ գիրկ Կը զորեին մատներդ գիրգ։ Եվ նըվաղկոտ այդ աչեր Նըշուլեին նո՜ր եթեր, Եթեր մ՚աստեղց ուր փոխան Հրաշեկ սլաքք կը շողան։ Ըրիր աչացդ մեկ կայծին Եվ մեկ վանկիդ զ՚իս գերին, Շղթայեցիր զ՚իս, անգո՛ւթ, Նշույլներովն վեհ հոգվույդ։ Թող սիրտս, ինձմե գնա հեռի, Չ՚ուզեմ հոգվույս թագուհի Քեզ, որուն կուրծն վարդի թերթ, Այլ կըրանիտ սիրտն է գեթ։ Դու, որ գիտես լոկ բուրել, Գիրգ սրտերու վերք փորել, Եվ կը սիրես, երբ կարի՜ Քեզ պաշտող սիրտն արյունի։ Թավուտքի մը շուք նըսեմ Երբոր մենիկ արտասվեմ, Հոն ես դու, կը գտնես զ՚իս, Տերևներե՜ն կը խոսիս։ Երբ առվակին մեջ փաղփուն2 Կ՚ուզեմ մոռնալ դեմքըդ, դուն Դարձյալ հոն կը գտնես զ՚իս, Ալիներե՜ն կը ժպտիս։ Երբ կը փախչիմ ժայռ ու սար՝ Ջախջախել սիրտս և քընար, Հովին մեջեն միշտ մնչես՝ Թե դու բնավ զ՚իս սիրած չ՚ես։ Գրկեմ սրտովս արդ ցուրտ հող, Ի՚ալ չը դիպիմ քեզի թող. Կույս մ՚է նաև գերեզման… Կա՞ խորունկ սիրտ մ՚անոր նման…

Ծանոթագրություններ

  1. 1 փոխան — փոխարեն։
  2. 2 փաղփուն — փայլող, պսպղուն։

Ստեղծագործության մասին

Պետրոս Դուրյանի «Սիրեցի քեզ» բանաստեղծությունը (1869) սիրո և դժբախտ սիրո մասին։

Բանաստեղծը հիշում է այն պահը, երբ առաջին անգամ տեսավ նրան՝ ծաղկոտ թավուտում, մատներով վարդի թերթեր պոկելիս, և մեկ նայվածքից գերվեց։ Բայց երկրորդ կեսը շրջվում է դեմքով. այդ կուրծքը վարդի թերթ չէ, այլ գրանիտ, և նա սիրում է միայն այն ժամանակ, երբ իրեն պաշտող սիրտն արյունում է։ Ուր էլ բանաստեղծը փախչի՝ տերևների, ալիքների, հովի միջից նույն ձայնն է լսում՝ որ երբեք չի սիրվել։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 48 տող՝ բաժանված 12 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1869 թ.
Ժողովածու
Տողերի թիվ 48