Իմ մահը
1871
Եթե տժգույն մահու հրեշտակ
Անհուն ժպտով մ՚իջնե իմ դեմ…
Շոգիանան ցավքս ու հոգիս,
Գիտցե՛ք որ դեռ կենդանի եմ։
Եթե սընարըս իմ տիպար
Մոմ մը վըտիտ ու մահադեմ
Ո՜հ, նըշուլե ցուրտ ճառագայթ,
Գիտցե՛ք որ դեռ կենդանի եմ։
Եթե ճակտովս արտոսրազոծ
Զիս պատանի մեջ ցուրտ զերթ վեմ
Փաթթեն, դընեն սև դագաղը,
Գիտցե՛ք որ դեռ կենդանի եմ։
Եթե հընչե տխուր կոչնակ,
Թրթռուն ծիծաղն մահու դժխեմ,
Դագաղս առնե իր յամր քայլ,
Գիտցե՛ք որ դեռ կենդանի եմ։
Եթե մարդիկն այն մահերգակ,
Որք սև ունին և խոժոր դեմ՝
Համասըփռեն խունկ ու աղոթք,
Գիտցե՛ք որ դեռ կենդանի եմ։
Եթ՚ հարդարեն իմ հողակույտ,
Եվ հեծեծմամբ ու սըգալեն
Իմ սիրելիքը բաժնըվին,
Գիտցե՛ք որ դեռ կենդանի եմ։
Իսկ աննըշան եթե մնա
Երկրի մեկ խորշն հողակույտն իմ,
Եվ հիշատակս ալ թառամի,
Ա՜հ, ա՛յն ատեն ես կը մեռնիմ։
Եթէ տժգոյն մահու հրեշտակ
Անհուն ժպտով մ՚իջնէ իմ դէմ…
Շոգիանան ցաւքս ու հոգիս,
Գիտցէ՛ք որ դեռ կենդանի եմ։
Եթէ սընարըս իմ տիպար
Մոմ մը վըտիտ ու մահադէմ
Ո՜հ, նըշուլէ ցուրտ ճառագայթ,
Գիտցէ՛ք որ դեռ կենդանի եմ։
Եթէ ճակտովս արտօսրազօծ
Զիս պատանի մէջ ցուրտ զերթ վէմ
Փաթթեն, դընեն սեւ դագաղը,
Գիտցէ՛ք որ դեռ կենդանի եմ։
Եթէ հընչէ տխուր կոչնակ,
Թրթռուն ծիծաղն մահու դժխեմ,
Դագաղս առնէ իր յամր քայլ,
Գիտցէ՛ք որ դեռ կենդանի եմ։
Եթէ մարդիկն այն մահերգակ,
Որք սեւ ունին եւ խոժոր դէմ՝
Համասըփռեն խունկ ու աղօթք,
Գիտցէ՛ք որ դեռ կենդանի եմ։
Եթ՚ յարդարեն իմ հողակոյտ,
Եւ հեծեծմամբ ու սըգալէն
Իմ սիրելիքը բաժնըւին,
Գիտցէ՛ք որ դեռ կենդանի եմ։
Իսկ աննըշան եթէ մնայ
Երկրի մէկ խորշն հողակոյտն իմ,
Եւ յիշատակս ալ թառամի,
Ա՜հ, ա՛յն ատեն ես կը մեռնիմ։
