Անցնել բովանդակությանը

Միսաք Մեծարենցի բանաստեղծություններ

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ.Կայքում զետեղված է հեղինակի 131 բանաստեղծություն։

Գործերն ընդգրկում են 1901–1908 թվականների ստեղծագործություններ։

Նրա ստեղծագործության առանցքային թեմաներն են՝ բնություն, սեր, երազ, գիշեր, տխուր և մահ։

Ցուցադրվում է 1–12 131-ից

Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց

Անձրև

Համբույրն անձրեւին կը թրջե շափշափ
Վարդե գիծն անտես բերանի մը շուրջ.
Օ՜հ, աս ի՜նչ գրգանք, օ՜հ, աս ի՜նչ անուրջ,
Որ կը տամկանա, գաղտ ու հապըշտապ,
անձրևկիրք +2
Միսաք Մեծարենց Անձրև Միսաք Մեծարենց անձրևկիրք +2