Անցնել բովանդակությանը

Մեծարենցի բանաստեղծություններ հիշողության մասին

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. «հիշողություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 9 բանաստեղծություն։

Գործերն ընդգրկում են 1902–1903 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ մահ, սեր, գիշեր, պոեզիա, խոհ և ծով։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1954

Հիմա ողջն ասես մի հեքիաթ լինի, այնքան է հեռու

Հիմա ողջն ասես մի հեքիաթ լինի, այնքան է հեռու,
Հիմա ողջն ասես լինի մի ծանոթ, մի անցած երազ։
Հերանցդ տնից, որ դեմի սարի լանջին է թառում,
Իջնում ես դու ցած՝ գլխարկդ թեքած մի կողքի վրա։
հիշողությունկարոտ +1
Պարույր Սևակ Հիմա ողջն ասես մի հեքիաթ լինի, այնքան է հեռու Պարույր Սևակ · 1954 հիշողությունկարոտ +1