Քամին
1908
— Ո՜ւ-ո՜ւ-ո՜ւ…
Քամին է, քամին,
Տես անզգամին.
Բերան չունի՝ փըչում է,
Թևեր չունի՝ թռչում է,
Ձեռքեր չունի՝ քաշում է,
Իմ փոքրիկին քըշում է։
Կորի՛, դու քամի,
Անպիտան քամի։
Մի վախի, ջանիկ,
Փեշըս պինդ բռնի,
Ես թող չեմ անի,
Քամին քեզ տանի։
Ստեղծագործության մասին
Հովհաննես Թումանյանի «Քամին» բանաստեղծությունը (1908) մանկականի և բնության մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 13 տող՝ 7-6 տողանոց տներով։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1908 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 13
Ձեզ կարող է դուր գալ
Սեպտեմբերն է
Սեպտեմբերն է, սեպտեմբերը.
Ղողանջում են զիլ զանգերը։
Կանչում են ինձ ջերմ սիրով,
Ասես, մաղթում՝ «Գաս բարո՛վ»։
Ղողանջում են զիլ զանգերը։
Կանչում են ինձ ջերմ սիրով,
Ասես, մաղթում՝ «Գաս բարո՛վ»։
Սեպտեմբերի 1դպրոց +1
Տիկնիկների ուսուցիչը
Դպրոցի սան եմ, արդեն.
Պայուսակն իմ պատրաստ է.
Դրել եմ գրիչ, տետրեր,
Մատիտներ ու… տիկնիկներ.
Պայուսակն իմ պատրաստ է.
Դրել եմ գրիչ, տետրեր,
Մատիտներ ու… տիկնիկներ.
Սեպտեմբերի 1դպրոց +1
Աշոտ Գրաշի Բարի արագիլ
Ես ոչ անտուն եմ, ոչ էլ տարագիր,
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
հայրենիքգարուն +2
Աշոտ Գրաշի «Ես այսօր մեռա հին անտառում…»
…Ես այսօր մեռա հին անտառում,
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
մահբնություն +1