Անցնել բովանդակությանը

Թումանյանի բանաստեղծություններ բնության մասին

Ամենայն հայոց բանաստեղծ Թումանյանը գրել է լոռվա բնության շնչով ու ժողովրդի կենդանի լեզվով՝ պարզ, անմիջական և միաժամանակ խորապես համամարդկային։ «բնություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 70 բանաստեղծություն։

Բանաստեղծություններ, որոնք նվիրված են բնության գեղեցկությանը, բույսերին, կենդանիներին և բնական երևույթներին:

Դրանց թվում՝ 1 պոեմ, 9 քառյակ և 2 ութնյակ։ Գործերն ընդգրկում են 1887–1922 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ գիշեր, սեր, հոգևոր, կյանք, մանկական և տխուր։

Ցուցադրվում է 1–12 70-ից

Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան Ութնյակ · 1917

Արփենիկին

Հիշո՞ւմ ես Բորժոմն, այծյամնե՜ր, ժայռե՜ր…
Ինչպես որ թողիր՝ էս ժամին էլ դեռ
Վայրենի՜, չըքնա՜ղ կանգնած են ու կան։
Եվ հիշում են միշտ էն գիժ աղջըկան,
բնություն
Հովհաննես Թումանյան Արփենիկին Հովհաննես Թումանյան · 1917 բնություն