Հովհաննես Թումանյան - Ո՞վ տարավ

Դուք ինձնից տարաք հիշատակարան, Իսկ ես ձեզանից տարա հիշատակ— Մեկը կորչելու, մաշվելու մի բան, Մյուսը կըմնա երկար ժամանակ։ Դուք այս նյութական թուղթը գրելու, Իսկ ես զգացմունք սըրտում կրելու. Ես չեմ մոռանալ, երբ հողմեր ու ձյուն Մարմնիս և ճամփույս շուրջն էին տիրում. Ես ոգևորիչ այնքան ջերմություն Գտա զգայուն, ազնիվ սրտերում։              Ասացեք՝ իրավ,              Մեզնից ո՞վ տարավ։