Մի հավք զարկի ես մի օր
1918
Մի հավք զարկի ես մի օր.
Թըռա՜վ, գընաց վիրավոր։
Թըռչում է միշտ իմ մըտքում
Թևը արնոտ ու մոլոր։
1918, Փետրվարի 2
Ստեղծագործության մասին
Հովհաննես Թումանյանի «Մի հավք զարկի ես մի օր» քառյակ բանաստեղծությունը (1918) բնության մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 4 տող։
Ժանր Քառյակ
Գրության թվական 1918 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 4
Ձեզ կարող է դուր գալ
Աշոտ Գրաշի Բարի արագիլ
Ես ոչ անտուն եմ, ոչ էլ տարագիր,
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
հայրենիքգարուն +2
Աշոտ Գրաշի «Ես այսօր մեռա հին անտառում…»
…Ես այսօր մեռա հին անտառում,
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
մահբնություն +1
Ավետիք Իսահակյան 1899 «Աղբյուրի մեջ մի մարալ…»
Աղբյուրի մեջ մի մարալ
Շուքն է տեսել եղնիկին —
Ու ման կուգա միալար
Մուրիկ-մուրիկ եղնիկին։
Շուքն է տեսել եղնիկին —
Ու ման կուգա միալար
Մուրիկ-մուրիկ եղնիկին։
սերկարոտ +3
Ավետիք Իսահակյան 1906 «Ագռավների գորշ թևերով…»
Ագռավների գորշ թևերով
Աշունն եկավ միգաբեր
Ծաղիկ-սարե՜ր, երթաք բարով,
Դո՛ւք էլ, զանգակ-աղբյուրներ։
Աշունն եկավ միգաբեր
Ծաղիկ-սարե՜ր, երթաք բարով,
Դո՛ւք էլ, զանգակ-աղբյուրներ։
աշունտխուր +3