Ստեղծագործության մասին

Հովհաննես Թումանյանի «Իմ սո՜ւր, արթուն ականջում» քառյակ բանաստեղծությունը (1918) կարոտի մասին։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 4 տող։

Ժանր Քառյակ
Գրության թվական 1918 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 4

Ձեզ կարող է դուր գալ

Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

«Եվ երբ գնում եմ ես օտարություն…»

…Եվ երբ գնում եմ ես օտարություն,
Քնքշորեն գրկած տանում եմ ինձ հետ,
Ձե՛զ, իմ հայրենի ա՜րտ ու արահե՜տ,
Եվ քե՜զ, կիրճերում հառաչող իմ գե՜տ։
պանդխտությունհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Սիրո մեղեդի

Հայուհի գեղեցիկ,
Այս բարդու շվաքում,
Իմ հոգին գերեցին
Աչքերդ երկնագույն։
սերկարոտ +1
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1899

«Աղբյուրի մեջ մի մարալ…»

Աղբյուրի մեջ մի մարալ
Շուքն է տեսել եղնիկին —
Ու ման կուգա միալար
Մուրիկ-մուրիկ եղնիկին։
սերկարոտ +3
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1918

«Ա՜խ, ասացին ինձ, թե մեռել ես դու…»

Ա՜խ, ասացին ինձ, թե մեռել ես դու,
Մեռել ես վաղուց, մայրի՛կ, իմ հոգիս…
Մեռել ես, չըկաս… Ծածկել է հավետ
Անհուն խավարը դեմքըդ թախծանուշ.
մայրկարոտ +3