Անցնել բովանդակությանը

«Կանցնեն օրերն, Անուշ ջան…»

1917

Կանցնեն օրերն, Անուշ ջան, Կանցնի քո հերն, Անուշ ջան, Ու կըտանի իրեն հետ Իր ցավն ու սերն, Անուշ ջան։ Ցավը՝ անտակ ծովի պես, Սերը՝ անհագ սովի պես. Ծովի միջին ու սովի՝ Անբախտ Սայաթ-Նովի պես։

Ստեղծագործության մասին

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1917 թ.
Ժողովածու
Տողերի թիվ 8