Անցնել բովանդակությանը

Ամպն ու սարը

1907

Ամպը եկավ նստեց սարին, Նստեց սարի սուր կատարին։ — Լըսի՛, պապի՛, ասավ նրան, Լավ օրերըդ անցան, կորան. Խիստ սոսկալի Ցուրտ է գալի։              Ասավ, գնաց։              Սարը կամաց              Մտավ սիպտակ Վերմակի տակ։

Ստեղծագործության մասին

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1907 թ.
Ժողովածու
Տողերի թիվ 10