Հովհաննես Շիրազ Հայրենապատում

Արազ, երբ որ դու մեկ լալով, մեկ խնդալով կընթանաս, Երբ քո խռով զույգ ափերին ծաղկունք տալով կընթանաս, Արդյոք գիտե՞ս, որ հավիտյան հայ շուրթերն ես համբուրում, Երբ մինչև ծով զույգ ափերդ համբուրելով կընթանաս։