Համո Սահյան Ինչ-որ խորհուրդ կա

Ինչ-որ խորհուրդ կա մի անպատմելի Լուրթ ալիքների լաբիրինթոսում. Գետը ներքևից վերև է հոսում, Ձվադրումն է կարմրախայտերի։ Նայում եմ գետին ու խորհում եմ ես. Հղացումներս էլ, լինում է մի պահ, Գնում են դեպի ակունքները պաղ, Կարմրախայտերի վտառների պես։