Համո Սահյան «Հուշերս…»

Հուշերս… նրանք Ոչ միայն վաղուց Մեռած մարդուն են Կենդանացնում, Այլ ինձնից փախած Քմահաճ «ես»—իս Խելքի բերելով Բերում և ինձ են Վերադարձնում։ Նրանց օգնությամբ Կրկնում եմ հաճախ Իմ ամենաթանկ Եվ անկրկնելի Ուղևորության Պահերը՝ ձրի։