«Որտե՞ղ պիտի հանգչի մի օր…»
1912
Որտե՞ղ պիտի հանգչի մի օր
Գլուխս անտուն, թափառական.
— Անապատո՞ւմ՝ չոր ու տոչոր,
Թե ծովափին ալեծածան։
Վըրաս պիտի ձըգե՞ քամին
Անուշ հողը մեր դաշտերի,
Պիտի բերե՞ արցունքդ անգին,
Ի՛մ հեռավոր, ի՛մ սիրելի…
1912, Վիեննա
Թեմաներ
