«Ծառերի վրա աշունը դալուկ…»
1922
Ծառերի վրա աշունը դալուկ
Հըծծում է մեղմիկ մի դեղին նըվագ՝
Թախծոտ ու անո՜ւշ…
Լեռների վրա ձյունել բարակ,
Ուր, կարծես, իրենց փետուրը քնքուշ,
Նետել են գաղթող հավքերը ճերմակ…
Ի՞նչ ես սպասում, սի՛րտ իմ ծարավի,
Սերերիդ անցած չըկա՜ վերադարձ.
Նստի՛ր մեկուսի բաժակիդ առաջ,
Հուշե՛րըդ գգվիր և լա՛ց մեկուսի…
1922, Հռոմ
