Անցնել բովանդակությանը

Դավթյանի բանաստեղծություններ

Դավթյանի քնարերգության առանցքում կորուսյալ հայրենիքի կարոտն է, պատմական հիշողությունը և հայոց ճակատագրի մասին խորհրդածությունը՝ ասված դասական, երգեցիկ ու զուսպ տողով։Կայքում զետեղված է հեղինակի 10 բանաստեղծություն։

Գործերը թվագրվում են 1963 թվականով։

Նրա ստեղծագործության առանցքային թեմաներն են՝ սեր, բնություն, գարուն, կիրք, հայրենիք և կին։

Ցուցադրվում է 1–10 10-ից

Վահագն Դավթյան Վահագն Դավթյան 1963

«Սրտիս զարկերը և ժպիտը քո…»

Գլուխդ կրծքիս՝ շնչում ես դու մեղմ,
Ու ես չգիտեմ,
Ննջու՞մ ես արդեն,
Թե խոնջ քնքշությամբ կոպերդ փակած,
սերկին +1
Վահագն Դավթյան «Սրտիս զարկերը և ժպիտը քո…» Վահագն Դավթյան · 1963 սերկին +1