Անցնել բովանդակությանը

Հույս

1880

Այս ստեղծագործությունը հասանելի է երկու ուղղագրությամբ՝ բարեփոխված և դասական
Թո՛ղ փըչե քամին պաղ-պաղ, երեսիս, Վերեն ամպերեն սաստիկ ձյուն թո՛ղ գա, Որքան որ կուզե՝ թող փըչե Հյուսիս, Հուսով եմ, վաղ-ուշ գարունը պիտ գա։ Թուխպը թող պատե երկինքը պայծառ, Թանձըր մառախուղ երկիր թո՛ղ փակե, Տարերք աշխարիս խառնըվին իրար, Հուսով եմ, վաղ-ուշ, արև պիտ ծագե։ Թո՛ղ գա փորձություն, թո՛ղ գա հալածանք, Խավա՛ր թող դառնա անաղոտ լույսը, Սարսափելի չեն Հային տառապանք՝ Միայն… չի հատներ խըղճուկի հույսը։

Ստեղծագործության մասին

Ռափայել Պատկանյանի «Հույս» բանաստեղծությունը (1880) հույսի և հայրենիքի մասին։

Երեք տուն սառը քամու, ձյան ու մառախուղի դեմ. թող փչի Հյուսիսը, գարունը վաղ թե ուշ գալու է, թող գա հալածանք, հայի համար սարսափելի չեն տառապանքները, միայն թե խեղճի հույսը չհատնի։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 12 տող՝ բաժանված 3 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1880 թ.
Ժողովածու
Տողերի թիվ 12