Պետրոս Դուրյան - Ներա հետ

Համբույր մ՚առի ներանե, Համբո՜ւյր մ՚անհուն գորովի, Երբ կարմիր շողք մարեին Հորիզոնին վերևի։ Ձեռքըս տարավ կուրծին՝ հոն Սիրո երկին մ՚որոտար. Թոշնեցա գիրկն ես իբրև Համբույր մ՚անհուն, դալկահար։ Նե զ՚իս իր քով նըստեցուց Գորգի վըրա դալարյա. Հուսկ ճաճանչ մը կ՚պլպլար Ներա դիմացը վըրա։ Թոթովեցի… դողացի… Առի համբույր անհամար. «Խոսի՜նք» ըսավ — ո՜հ, խոսի՜լ, Հատնիլ է լոկ ինձ համար։ Աչերու բոցն երբ մարի, Դադրի տըրոփն երբ սրտին, Լոկ այն ատեն հարկ է որ Անզոր շուրթերը խոսին։ Հուր հորիզոնն մարեցավ, Երկինքն աստղեր փթթեցան, Համբույր մ՚առի դարձյալ ես Հ՚անուն աստեղց ցիրուցան։ Նե թողուց որ վարսքն ազատ Սյուքը դեպ յ՚իս բերելով Միշտ հովահրե բըռընկած Ճակատըս զով բույրերով։ Ո՜հ, այն ժամը ոսկեզօծ Անշուշտ սահած, թըռած է Ճակատագրին անողորմ Սև ձեռքերեն երկաթե։ Մեր համբույրներն պահեցին Տերևները խարշափմամբ, Եվ շողերու տըվին շուք Աստղերն երկնից այս անամպ։ Ձեռք վերցուցինք աստղերուն, Սեր ուխտեցինք իրարու, Դողդըղացին աստղերն ալ Մեր երդումեն ահարկու։ Լըսեց երկինք մեր ջերմ ուխտ, Աստղեր սրսկեց ի գորով, Բնությունն եղավ պըսակիչ, Մեզ պըսակեց աստղերով…։

Համբոյր մ՚առի ներանէ, Համբո՜յր մ՚անհուն գորովի, Երբ կարմիր շողք մարէին Հորիզոնին վերեւի։ Ձեռքըս տարաւ կուրծին՝ հոն Սիրոյ երկին մ՚որոտար. Թօշնեցայ գիրկն ես իբրեւ Համբոյր մ՚անհուն, դալկահար։ Նէ զ՚իս իր քով նըստեցուց Գորգի վըրայ դալարեայ. Հուսկ ճաճանչ մը կ՚պլպլար Ներա դիմացը վըրայ։ Թոթովեցի… դողացի… Առի համբոյր անհամար. «Խօսի՜նք» ըսաւ — ո՜հ, խօսի՜լ, Հատնիլ է լոկ ինձ համար։ Աչերու բոցն երբ մարի, Դադրի տըրոփն երբ սրտին, Լոկ այն ատեն հարկ է որ Անզօր շուրթերը խօսին։ Հուր հորիզոնն մարեցաւ, Երկինքն աստղեր փթթեցան, Համբոյր մ՚առի դարձեալ ես Հ՚անուն աստեղց ցիրեւցան։ Նէ թողուց որ վարսքն ազատ Սիւքը դէպ յ՚իս բերելով Միշտ հովահրէ բըռընկած Ճակատըս զով բոյրերով։ Ո՜հ, այն ժամը ոսկեզօծ Անշուշտ սահած, թըռած է Ճակատագրին անողորմ Սեւ ձեռքերէն երկաթէ։ Մեր համբոյրներն պահեցին Տերեւները խարշափմամբ, Եւ շողերու տըւին շուք Աստղերն երկնից այս անամպ։ Ձեռք վերցուցինք աստղերուն, Սէր ուխտեցինք իրարու, Դողդըղացին աստղերն ալ Մեր երդումէն ահարկու։ Լըսեց երկինք մեր ջերմ ուխտ, Աստղեր սրսկեց ի գորով, Բնութիւնն եղաւ պըսակիչ, Մեզ պըսակեց աստղերով…։