Անցնել բովանդակությանը

Նե

1871

Այս ստեղծագործությունը հասանելի է երկու ուղղագրությամբ՝ բարեփոխված և դասական
Վարդը գարնային Թե կույսին տիպար Այտերուն չ՚ըլլար՝ Ո՞վ կ՚արգեր զ՚անի։ Թե չը նմաներ Կապույտն եթերաց Կույսին աչերաց՝ Երկինք ո՞վ կ՚նայեր։ Թե կույսը չ՚ըլլար Սիրուն ու ամբիծ, Աստվածն այն երկնից Մարդ ո՞ւր կը կարդար։

Ստեղծագործության մասին

Պետրոս Դուրյանի «Նե» բանաստեղծությունը (1871) սիրո և ծաղիկների մասին։

Տասներկու կարճ տող, երեք տուն, և բոլորն էլ նույն շրջված տրամաբանությամբ. ոչ թե կույսն է նման վարդին, երկնքին ու Աստծուն, այլ դրանք արժեք ունեն միայն նրանով, որ նման են նրան։ Եթե վարդը նրա այտերի տիպարը չլիներ՝ ո՞վ կհարգեր այն, եթե երկինքը նրա աչքերի կապույտը չկրեր՝ ո՞վ կնայեր վեր։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 12 տող՝ բաժանված 3 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1871 թ.
Ժողովածու
Տողերի թիվ 12