Վերնագիրը վերջում III
«Ականջդ բեր ասեմ» ժողովածու · 1961
Կանաչ մամուռից արցունք է ծորում,
Ծորում է դանդա՛ղ,
Ծորում է անձա՛յն
Ու մեղմիկ ճթթում
Այն քարաժայռի փոքրիկ սանդի մեջ,
Որ ինքն է փորել։
Ճթթում է մեղմի՜կ,
Իսկ իմ ականջում
Դա փոխարկվում է ահեղ դղիրդի՜…
-Անքնությո՜ւնս է։
Թիֆլիս · 18.XII.1959թ.
Թեմաներ
