Ծիտը
1907
Հուռին գնաց բանջարի,
Բանջար չեղավ՝ խոտ եղավ,
Խոտի տակին ծիտ եղավ,
Ծըլվըլալեն դուրս թռավ։
Ծիտը թռավ գերանին,
Կանաչ խոտը բերանին։
Ստեղծագործության մասին
Հովհաննես Թումանյանի «Ծիտը» բանաստեղծությունը (1907) մանկականի և կենդանիների մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 6 տող։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1907 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 6
Ձեզ կարող է դուր գալ
Սեպտեմբերն է
Սեպտեմբերն է, սեպտեմբերը.
Ղողանջում են զիլ զանգերը։
Կանչում են ինձ ջերմ սիրով,
Ասես, մաղթում՝ «Գաս բարո՛վ»։
Ղողանջում են զիլ զանգերը։
Կանչում են ինձ ջերմ սիրով,
Ասես, մաղթում՝ «Գաս բարո՛վ»։
Սեպտեմբերի 1դպրոց +1
Տիկնիկների ուսուցիչը
Դպրոցի սան եմ, արդեն.
Պայուսակն իմ պատրաստ է.
Դրել եմ գրիչ, տետրեր,
Մատիտներ ու… տիկնիկներ.
Պայուսակն իմ պատրաստ է.
Դրել եմ գրիչ, տետրեր,
Մատիտներ ու… տիկնիկներ.
Սեպտեմբերի 1դպրոց +1
Ավետիք Իսահակյան 1919 «Ահա նորեն գարուն եկավ…»
Ահա նորեն գարուն եկավ.
Օ՜, կտրեցե՛ք, օ՜, կտրեցե՛ք
Լեզուները թռչունների,
Որ չհանդգնեն երգել անհոգ
Օ՜, կտրեցե՛ք, օ՜, կտրեցե՛ք
Լեզուները թռչունների,
Որ չհանդգնեն երգել անհոգ
գարունվիշտ +2
Ավետիք Իսահակյան 1917 «Ամեն անգամ, երբ նայում եմ…»
Ամեն անգամ, երբ նայում եմ
երեխայիս խաղերին,
Թե ինչ սիրով փարվել է նա
քարին, ջրին ու հողին, —
երեխայիս խաղերին,
Թե ինչ սիրով փարվել է նա
քարին, ջրին ու հողին, —
մանկականիմաստություն +3