Հովհաննես Թումանյան Կյանքս արիր հրապարակ, ոտքի կոխան ամենքի

Կյանքս արիր հրապարակ, ոտքի կոխան ամենքի. Խափան, խոպան ու անպըտուղ, անցավ առանց արդյունքի։ Ի՜նչքան ծաղիկ պիտի բուսներ, որ չըբուսնավ էս հողին… Ի՜նչ պատասխան պիտի ես տամ հող ու ծաղիկ տվողին…