Անցնել բովանդակությանը

Թումանյանի բանաստեղծություններ կարոտի մասին

Ամենայն հայոց բանաստեղծ Թումանյանը գրել է լոռվա բնության շնչով ու ժողովրդի կենդանի լեզվով՝ պարզ, անմիջական և միաժամանակ խորապես համամարդկային։ «կարոտ» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 26 բանաստեղծություն։

Կարոտի, պանդխտության ու հայրենի հողի կարոտի մասին պոեզիա։

Դրանց թվում՝ 3 քառյակ։ Գործերն ընդգրկում են 1890–1920 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ հայրենիք, տխուր, մահ, օտարություն, կյանք և սեր։

Ցուցադրվում է 1–12 26-ից

Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1902

«Նըստած եմ տըխուր, մենակ մի ժայռի...»

Նըստած եմ տըխուր, մենակ մի ժայռի,
Կանչում եմ հուշերն անցած օրերի,
Փընտրում եմ նըրա պատկերը կարոտ
Իմ մըտքո՜ւմ… ինձ մո՜տ…
կարոտմենություն
Հովհաննես Թումանյան «Նըստած եմ տըխուր, մենակ մի ժայռի...» Հովհաննես Թումանյան · 1902 կարոտմենություն