Հայաստան
Ո՞վ կու լա այսպես խշտյակիս շեմքին.
— Քո՛ւյր, ղարիպն է, բաց։
Կմա՞խք մը կ՚անցնի դուրսեն լալագին.
— Սովն է, դուռըդ բաց։
Տապա՞րն է ջախջախ դրանըս կուրծքին.
— Ջարդն է, դուռըդ բաց։
Ձեզ կարող է դուր գալ
Դանիել Վարուժան Անդաստան
Արևելյան կողմն աշխարհի
Խաղաղությո՜ւն թող ըլլա…
Ո՛չ արյուններ, քրտինք հոսին
Լայն երակին մեջ ակոսին.
Խաղաղությո՜ւն թող ըլլա…
Ո՛չ արյուններ, քրտինք հոսին
Լայն երակին մեջ ակոսին.
հայրենիքաղոթք +1
Դանիել Վարուժան Ձոն
Եղեգնյա գըրչով երգեցի փառքեր.
— Քեզի ընծա՜, իմ հայրենիք —
Սոսյաց անտառեն էի զայն կըտրեր…
— Քեզի ընծա՜, հին հայրենիք —
— Քեզի ընծա՜, իմ հայրենիք —
Սոսյաց անտառեն էի զայն կըտրեր…
— Քեզի ընծա՜, հին հայրենիք —
ձոնհայրենիք +1
Դանիել Վարուժան Հայրենի լեռներ
Լեռնե՜ր, լեռնե՜ր հայրենի, անմահական դըշխոներ՝
Որոնց արփին կը դնէ թագ եւ մըշուշն ալ պատմուճան.
Լեռներ, սառէ ծոցերով, գըլուխներով ձիւնահեր՝
Զոր կօծանէ լուսնկան։
Որոնց արփին կը դնէ թագ եւ մըշուշն ալ պատմուճան.
Լեռներ, սառէ ծոցերով, գըլուխներով ձիւնահեր՝
Զոր կօծանէ լուսնկան։
հայրենիքլեռ +1
Դանիել Վարուժան Կարմիր հողը
Գրասեղանիս վրայ, սա
Սկաւառակին մէջ կայ բուռ մ՚հող, բերուած հոն
Հայրենիքի դաշտերէն։
Նուէր է ան. — Զայն ինձ ձօնողը կարծեց
Սկաւառակին մէջ կայ բուռ մ՚հող, բերուած հոն
Հայրենիքի դաշտերէն։
Նուէր է ան. — Զայն ինձ ձօնողը կարծեց
հողհայրենիք +1
Ստեղծագործության մասին
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական —
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 6