Անցնել բովանդակությանը

Վարդը բացվել ա…

1856

Վարդը բացվել ա ծաղկոցին, Ամպի ցողը շողա ծոցին. Ա՜յ վարդին, կարմիր վարդին, Դաստա Դրախտին։ Թերթիկները դուզ փռել ա, Նազուք գըլուխը ծըռել ա. Ա՜յ իմ վարդին, կարմիր վարդին, Դաստա Դրախտին։ Չես համբերել, վա՛րդ մայիսին, Դուրս ես եկել մարտի ամսին. Ա՜յ իմ վարդին, կարմիր վարդին, Դաստա Դրախտին։ Կութառամիս, կուչորանաս, Մինչ մայիս թե չի դիմանաս. Ա՜յ իմ վարդին, կարմիր վարդին. Դաստա Դրախտին։ Տաժան քամուն չես համբերի, Զազիր ճըճվին կըլիս գերի. Ա՜յ իմ վարդին, կարմիր վարդին, Դաստա Դրախտին։ Չես տեսնելու թիթեռնակին, Ո՛չ ավետման ծիծեռնակին. Ա՜յ իմ վարդին, կարմիր վարդին, Դաստա Դրախտին։ Կուգա բըլբուլը թեմանեն, Քեզ կուկանչե գերեզմանեն. Ա՜յ իմ վարդին, կարմիր վարդին, Դաստա Դրախտին։ Կուգանգատե իր սև բաղդեն, Թե որբ մընաց կարմիր վարդեն, Ա՜յ իմ վարդին, կարմիր վարդին, Դաստա Դրախտին։

Ստեղծագործության մասին

Ռափայել Պատկանյանի «Վարդը բացվել ա…» բանաստեղծությունը (1856) ծաղիկների և գարնան մասին։

Ժողովրդական երգի ձևով, ամեն տան վերջում կրկնվող «Ա՜յ իմ վարդին, կարմիր վարդին, դաստա դրախտին»։ Վարդը մարտին է բացվել՝ մայիսին չհամբերած, և ամեն տունը նրան նախազգուշացնում է՝ քամուն չես դիմանա, ճճվին գերի կլինես, թիթեռին չես տեսնի, և բլբուլը գերեզմանից կկանչի։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 32 տող՝ բաժանված 8 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1856 թ.
Ժողովածու
Տողերի թիվ 32