Վերնագիրը վերջում XI
«Ականջդ բեր ասեմ» ժողովածու · 1961
Նա թարգմանիչն է ձեր այն (ինչերի՞),
Որ չեն հասցըրել անգամ մի՛տք դառնալ,
Այլ ընդամենը շարժում են հոգու,
Խաղ են մկանի
Կամ արյունի եռք…
Նույն ինքը նա է,
Որ լաց է լինում
Խաղալիք ուզող ձեր երեխայի
Անմեղ աչքերով,
Եվ ժպիտ դառնում
Ձեր նորածինի երեսի վրա…
Թեպետ չգիտի ճամփան էլ ձեր տան
Եվ ո՛չ մի անգամ չի եղել այնտեղ,
Բայց ձեզ այնքան է բարեկամ ներքուստ,
Որ նրա վրա նույնիսկ չի հաչի
Ձեր զգոն շունը…
Նա ձեր փոխարեն
Ձեր երազներն է տեսնում քնի մեջ…
-Այդ… ե՜ս եմ որ կամ։
Թիֆլիս · 31.XII.1959թ.
