Մի մոռացիր
«Նորից քեզ հետ» ժողովածու
Մի՛ մոռացիր, որ շատ հաճախ, ցանկալի՛ս,
Երբ հույս ցանում ու հավատ են շաղ տալիս,
Չի՜ կանաչում։
Հիշի՛ր, որ միշտ ուշանում է ցանկալին,
Իսկ երբեմն էլ, իր ոտքով է երբ գալիս,
Չե՜ն ճանաչում…
Ստեղծագործության մասին
Պարույր Սևակի «Մի մոռացիր» բանաստեղծությունը («Նորից քեզ հետ» ժողովածուից) փիլիսոփայության և հույսի մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 6 տող՝ բաժանված 2 եռատող տների։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական —
Ժողովածու Նորից քեզ հետ
Տողերի թիվ 6
Ձեզ կարող է դուր գալ
Ավետիք Իսահակյան 1899 «Ա՜խ, անհուն սեր ես ունեի սրտիս մեջ…»
Ա՜խ, անհուն սեր ես ունեի սրտիս մեջ,
Եվ վառ հավատ, ու բյուր հույսեր ունեի,
Բարձրաթռիչ, ինչպես արծիվ վեհափառ,
Կըսուրայի զառ թևերովս երկնի մեջ.
Եվ վառ հավատ, ու բյուր հույսեր ունեի,
Բարձրաթռիչ, ինչպես արծիվ վեհափառ,
Կըսուրայի զառ թևերովս երկնի մեջ.
սերկյանք +4
Ավետիք Իսահակյան 1935 «Ա՜խ, երանի չըծնվեի…»
Ա՜խ, երանի չըծնվեի,
Չըլսեի
Հովիվների երգերը ջինջ
Եվ մայրական խոսքերը սուրբ։
Չըլսեի
Հովիվների երգերը ջինջ
Եվ մայրական խոսքերը սուրբ։
կյանքմահ +2
Ավետիք Իսահակյան 1940 «Ամառվա կապույտ, անդորր գիշերին…»
Ամառվա կապույտ, անդորր գիշերին,
Ժայռի կատարին նստել եմ մենակ՝
Հայացքըս հառած նիրհ մտած ծովին։
Լո՜ւռ է ամեն ինչ և ամենուրեք.
Ժայռի կատարին նստել եմ մենակ՝
Հայացքըս հառած նիրհ մտած ծովին։
Լո՜ւռ է ամեն ինչ և ամենուրեք.
բնությունգիշեր +2
Ավետիք Իսահակյան · 1947 «Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր…»
Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր,
Աստղ էլ որ լինիս՝ պիտ, հանգչիս մի օր։
Ոչինչ է մարդը՝ փոշի փոշու մեջ,
Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ։
Աստղ էլ որ լինիս՝ պիտ, հանգչիս մի օր։
Ոչինչ է մարդը՝ փոշի փոշու մեջ,
Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ։
փիլիսոփայությունվիշտ +2