Հիմարաբար խոստովանում եմ
«Մարդը ափի մեջ» ժողովածու · 1957
Հիմարաբար խոստովանեմ և այն, որ ես…
Ես էլ ձեզ պես մարդ եմ ծակաչք.
Անտեր աչքըս՝
Թեկուզ փակած,
Չի՛ կշտանում -
Ու տանջում է,
Եվ գլխիս դեմ սիրտս հաճախ
Ըմբոստանում՝
Պահանջում է
Օտար այգուց վարդ ու կակաչ,
Ուրիշների փռից՝ տաք հաց.
Ծուռ է նայում օտար կնոջ,
Թե իմն անգամ լինի հնոց,
Իսկ նա՝ նույնիսկ ցրտից ճաքած…
Հիմա՞ր մարդն է այսքան անկեղծ խոստովանում,
Թե՞ խելոքն է ունեցածով միշտ գոհանում…
Մոսկվա, 20.VI.1957թ.
Թեմաներ
