Անվերնագիր
«Նորից քեզ հետ» ժողովածու
Գարնան բուրմունքը հիմա
Սար ու ձորերն է բռնել։
— Ինչ-որ բան ես ցանկանում,
Թե ինչ՝ չես էլ հասկանում
Ու չես կարող ըմբռնել։
Կարծես բացել են դռներ,
Ներս առնել չեն ցանկանում։
Գարունն իր պաղ ու տաքուկ
Շունչն է օդում տարածել։
— Ինչ-որ ձայն է քեզ կանչում,
Ձա՛յն, որ դու չես ճանաչում
Ու չես կարող ճանաչել…
Գուցե հենց այդ են կոչել
Անմեկնելի զգացում…
